loading/hle�
(6) Blaðsíða 6 (6) Blaðsíða 6
6 trådesvis sysselsåtta sig med diktkonst, ofver att vara berofvade hjelpen af skrift, och några hafva, for att lemna ruinnet bistålid, fdrsdkt att bilda sig egna skriftec- ken efter tryckbokstiifvernas monster. Ofta åro forfattarne icke ndjda med dot forstå utkastet, utan ofverarbeta och forbiittra sina verk, och iakttaga iifven andras råd och omdonien; i synnerbet bemdtla de sig att tara en ganska stor miingd af diktér, som hafva rykte och viirde, och tillegna sig derigenom ett forrad af talesått, bilder, figu- rer in. in.; de begagna Ivvarje tilllailc, som erbjuder sig, att uingas med utmårkta skalder och fidra deras sanger; de sdka iifven att vinua dem genorn galvor; siillan iiro de i stand att Idrviirfva ett utinårkt narnn, innan de upp- nått en rnognare Sider; det antal af sanger, som de kunna utantill, iir beundransvårdt. J.)e nyare skalderna iuvåfva i sina sSnger iifven gerna anspelningar ur bibeln. Amnet hemtas han miirkliga tilldragelser, framstSende handlingar, Jycko- och olyckolall, deras viinners dod; genom sanger lipplifva de sina torftiga samqvam; de hafva ett vackert ordspråk: genom natten forlanges dagen, genom sSng spar- sam dryck: iindtligen håmnas de ock genom smadedikter pS sina vedersakare. Ariigen uppstår på detta siitt en mangrl sSriger, af hvilka dock fa spridas utom fdrfatta- rens socken; siillan hafva de on klingre fortvaro, de un- dantrångas oirpphdrligt af nya aister, om de ej tillfalligt- vis blifva skriftligen nppsatte af någon samlare. Garnla historiska diktér hafva ails ej bibehSIlit sig; intet enda stracker sig bakom reformationstiderna: ett niårkligt exern- pel pS hvilket osiikert hiliehållelseinedel traditionen ar, till och med da den genorn diktkonsten pS siitt och vis iir hunden. Finnarne sjtinga sina sånger på ett eget siitt, som de iirlt från forna tider: det iir alltid tvenne perso- ner, som på ett hbgtidligt sått sjunga, omgifna af en upprnårksam krets al åhdrare: fdrsångaren, Laulaja eller Piiåmies, hul vudmaimen, som antingen forfattat sån- gen eller hast kånner den, eller ock iir aldre och niera ansedd, våljer sig en hjelpare, Puoltaja eller Saiståja, hvilken genast in folier, så snart den fbrre har sjun- git till tredje stafvelsen fore slutet; begge sluta ge- iriensamt versen: hårpå upprepar hjelparen den ensain, understundom med en liten forandring, liksom for att bekråfta den fdredragna satsen; fdrsångaren tiger imed-
(1) Blaðsíða 1
(2) Blaðsíða 2
(3) Blaðsíða 3
(4) Blaðsíða 4
(5) Blaðsíða 5
(6) Blaðsíða 6
(7) Blaðsíða 7
(8) Blaðsíða 8
(9) Blaðsíða 9
(10) Blaðsíða 10
(11) Blaðsíða 11
(12) Blaðsíða 12
(13) Blaðsíða 13
(14) Blaðsíða 14
(15) Blaðsíða 15
(16) Blaðsíða 16
(17) Blaðsíða 17
(18) Blaðsíða 18
(19) Blaðsíða 19
(20) Blaðsíða 20
(21) Blaðsíða 21
(22) Blaðsíða 22
(23) Blaðsíða 23
(24) Blaðsíða 24
(25) Blaðsíða 25
(26) Blaðsíða 26
(27) Blaðsíða 27
(28) Blaðsíða 28
(29) Blaðsíða 29
(30) Blaðsíða 30
(31) Blaðsíða 31
(32) Blaðsíða 32
(33) Blaðsíða 33
(34) Blaðsíða 34
(35) Blaðsíða 35
(36) Blaðsíða 36
(37) Blaðsíða 37
(38) Blaðsíða 38
(39) Blaðsíða 39
(40) Blaðsíða 40
(41) Blaðsíða 41
(42) Blaðsíða 42
(43) Blaðsíða 43
(44) Blaðsíða 44
(45) Blaðsíða 45
(46) Blaðsíða 46
(47) Blaðsíða 47
(48) Blaðsíða 48
(49) Blaðsíða 49
(50) Blaðsíða 50
(51) Blaðsíða 51
(52) Blaðsíða 52
(53) Blaðsíða 53
(54) Blaðsíða 54
(55) Blaðsíða 55
(56) Blaðsíða 56
(57) Blaðsíða 57
(58) Blaðsíða 58
(59) Blaðsíða 59
(60) Blaðsíða 60
(61) Blaðsíða 61
(62) Blaðsíða 62
(63) Blaðsíða 63
(64) Blaðsíða 64
(65) Blaðsíða 65
(66) Blaðsíða 66
(67) Blaðsíða 67
(68) Blaðsíða 68
(69) Blaðsíða 69
(70) Blaðsíða 70
(71) Blaðsíða 71
(72) Blaðsíða 72
(73) Blaðsíða 73
(74) Blaðsíða 74
(75) Blaðsíða 75
(76) Blaðsíða 76
(77) Blaðsíða 77
(78) Blaðsíða 78
(79) Blaðsíða 79
(80) Blaðsíða 80
(81) Blaðsíða 81
(82) Blaðsíða 82


Forn-nordiskt bibliothek

Ár
1847
Tungumál
Sænska
Bindi
5
Blaðsíður
408