![loading/hleð](/images/loadingkey.gif)
(5) Blaðsíða 3
HVAÐ SAMEINAR OKKUR?
Hlutverk kvenna hefur frá fyrstu tíð verið að
vernda líf og viðhalda því. Konur ganga með
börnin, fæða þau og ala upp. Vinnustaður
þeirra hefur verið á heimilinu eða í námunda
við það, og þar hafa konur þróað sínar sér-
stöku aðferðir við matargerð, fatasaum, Ijós-
móðurstörf, uppeldi barna og kennslu, þvotta
og önnur þrif, hjúkrun og umönnun sjúkra og
aldraðra. Þrátt fyrir ólík lífskjör kvenna er
þetta sameiginlegur reynsluheimur þeirra,
arfur þeirra frá kynslóð til kynslóðar, það sem
hefur mótað heimsmynd þeirra og menningu.
Það sem einkennir reynsluheim kvenna er
að hann er svo til ósýnilegur og að hann er
lítils metinn.
Sú hugmyndafræði sem samtök okkar
leggja til grundvallar, byggir á því, að viðhorf
og lífssýn kvenna og karla mótast af hefð-
bundinni starfsskiptingu þeirra, uppeldi og
kynferði. Heimur karlmannsins hefur verið út
á við þar sem hörð samkeppni rikir og afkoma
hans og fjölskyldu hans hefur byggst á því að
hann standi sig í þeirri samkeppni. í hinum
harða heimi karlmannsins virðist oft ekki rúm
fyrir mannleg samskipti og tilfinningar sem er
hins vegar ríkur þáttur í hefðbundnum störfum
kvenna. Það má deila um hvort hlutskiptið sé
öfundsverðara eða gjöfulla, eflaust hefur
þessi starfsskipting heft karla engu síður en
konur. Það er þó óumdeilanlegt að karlar hafa
frá öndverðu haft ákveðið frelsi umfram konur
— frelsi sem felur í sér réttinn til að skoða,
skilgreina og skapa þann heim sem við búum
í. Karlmaðurinn hefur reiknað gang himin-
tungla og stjarna. Listir, vísindi og menning
byggja á gildismati hans og þeirri viðmiðun
FRÁ KONU TIL KONU — KVENNALISTINN
sem hann leggur til grundvallar. Hann hefur
búið til alls kyns hugmyndafræðikerfi sem
hafa breytt gangi mannkynssögunnar sitt á
hvað og þótt menn hafi greint á um ágæti
þeirra hefur enginn borið brigður á rétt hans til
að skapa þau.
Sú kona sem hyggst hasla sér völl í heimi
karla þarf að tileinka sér það hegðunarmynst-
ur og þann hugsunarhátt sem þar er ríkjandi.
Takist henni það er talað um að konan standi
jafnfætis karlinum og að þau séu bæði jafn-
rétthá. Við Kvennalistakonur sækjumst ekki
eftir slíku jafnrétti, hvorki á sviði þjóðmála né
annars staðar þar sem það felur ekki annað í
sér en frelsi til að vera annars flokks karlar.
Við teljum að störf kvenna, uppeldi og sú
staðreynd að konur ala af sér líf hafi mótað
menningu okkar og lífssýn frá kynslóð til kyn-
slóðar. í raun má líkja því jafnrétti sem talað
er um bæði í daglegu máli og í lögum við enn
eitt sköpunarverk karlmannsins — karlmanns
sem hefur reist sér hús til búsetu. Hann hefur
meira að segja notað til þess nokkur þúsund
ár. Nú opnar hann dyrnar og segir við kon-
una: „Gjörðu svo vel, allt mitt er þitt, láttu bara
eins og þú sért heima hjá þér.“ Og hvað er
það þá sem hindrar konuna í að finnast hún
eiga heima þarna og hreiðra um sig? Einfald-
lega það að hún teiknaði ekki þetta hús,
byggði það ekki, réði ekki lit þess né lögun,
herbergjastærð né húsbúnaði. Er furða að
hún vilji byggja við? Eða jafnvel byggja nýtt
hús, sem er þá í fyllingu tímans hægt að
tengja húsi karlsins með skemmtilegri göngu-
götu, jafnvel yfirbyggðri!
Að okkar mati verður fyrst hægt að tala um
3
(1) Kápa
(2) Kápa
(3) Blaðsíða 1
(4) Blaðsíða 2
(5) Blaðsíða 3
(6) Blaðsíða 4
(7) Blaðsíða 5
(8) Blaðsíða 6
(9) Blaðsíða 7
(10) Blaðsíða 8
(11) Blaðsíða 9
(12) Blaðsíða 10
(13) Blaðsíða 11
(14) Blaðsíða 12
(15) Blaðsíða 13
(16) Blaðsíða 14
(17) Blaðsíða 15
(18) Blaðsíða 16
(19) Kápa
(20) Kápa
(21) Kvarði
(22) Litaspjald
(2) Kápa
(3) Blaðsíða 1
(4) Blaðsíða 2
(5) Blaðsíða 3
(6) Blaðsíða 4
(7) Blaðsíða 5
(8) Blaðsíða 6
(9) Blaðsíða 7
(10) Blaðsíða 8
(11) Blaðsíða 9
(12) Blaðsíða 10
(13) Blaðsíða 11
(14) Blaðsíða 12
(15) Blaðsíða 13
(16) Blaðsíða 14
(17) Blaðsíða 15
(18) Blaðsíða 16
(19) Kápa
(20) Kápa
(21) Kvarði
(22) Litaspjald