![loading/hleð](/images/loadingkey.gif)
(3) Blaðsíða 1
PILSAÞYTUR
Aðdragandi Kvennalistans
Kvennalistar eru ekki nýir af nálinni hér á
landi. íslenskar konur buðu fyrst fram einar og
sér árið 1908 við bæjarstjórnarkosningar í
Reykjavík, en þær voru þá nýlega orðnar kjör-
gengnar. Þær töldu sérframboð kvenna bestu
leiðina til að „koma konum að“. Þær náðu
mjög góðum árangri fyrst í stað í bæjarstjórn-
arkosningum (fengu 4 konur kosnar í Reykja-
vík 1908) og einnig er kvennalisti var boðinn
fram til alþingis árið 1922, en þá komst fyrsta
konan á þing Ingibjörg H. Bjarnason.
Árin milli stríða og fram undir 1970 beindu
konur kröftum sínum að ýmsum velferðarmál-
um sem vissulega snertu hag kvenna og
barna. Þar má nefna Landspítalann, mæðra-
styrksnefnd, leikvelli, húsmæðrafræðslu,
uppbyggingu kvenfélaga og kvenfélagasam-
banda um allt land, heimilisiðnað og kven-
sjúkdómadeild Landspítalans sem er eitt
síðasta dæmið um ,,kraftaverk“ kvenna á
ýmsum sviðum. Opinber þátttaka kvenna í
stjórnmálum var þó lítil, þær unnu á bak við
tjöldin, komust ekki ofarlega á lista nema ein
og ein. Frá 1922-1979 sátu aðeins 12 konur
á þingi sem kjörnir alþingismenn og er það
miklu lakara hlutfall en hjá hinum Norður-
landaþjóðunum.
Um 1970 reis hin nýja kvennahreyfing upp
og krafðisí jafnréttis á öllum sviðum. Hún olli
töluverðum viðhorfsbreytingum og umróti og
náði árangri á ýmsan hátt. Menntun kvenna
jókst, konur sýndu á eftirminnilegan hátt hvert
vinnuframlag þeirra er í samfélaginu með þvi
að leggja niður störf 24. okt. 1975. Það má
nefna breytingu á fóstureyðingalöggjöfinni í
frjálsræðisátt, 3 mánaða fæðingarorlof fyrir
FRÁ KONU TIL KONU — KVENNALISTINN
allar konur og síðast en ekki síst fyrsta kven-
forseta lýðveldisins sem telja má til þeirrar
kvenfrelsisbylgju sem leikið hefur hér um
strendur síðustu 15 árin.
Þó er þungur róður eftir enn.
Launamál kvenna eru allsendis óviðunandi,
barnagæsla engan veginn fullnægjandi,
skóladagur barna sundur slitinn, blikur á lofti
atvinnulífsins og út við sjónarrönd ógnir atóm-
sprengjunnar. Því var það að hópar kvenna
tóku sig saman á Akureyri og í Reykjavík og
ákváðu að grípa til sinna ráða og bjóða fram
kvennaframboð við bæjarstjórnarkosningarn-
ar 1982. Tilgangurinn var sá að koma sjónar-
1
(1) Kápa
(2) Kápa
(3) Blaðsíða 1
(4) Blaðsíða 2
(5) Blaðsíða 3
(6) Blaðsíða 4
(7) Blaðsíða 5
(8) Blaðsíða 6
(9) Blaðsíða 7
(10) Blaðsíða 8
(11) Blaðsíða 9
(12) Blaðsíða 10
(13) Blaðsíða 11
(14) Blaðsíða 12
(15) Blaðsíða 13
(16) Blaðsíða 14
(17) Blaðsíða 15
(18) Blaðsíða 16
(19) Kápa
(20) Kápa
(21) Kvarði
(22) Litaspjald
(2) Kápa
(3) Blaðsíða 1
(4) Blaðsíða 2
(5) Blaðsíða 3
(6) Blaðsíða 4
(7) Blaðsíða 5
(8) Blaðsíða 6
(9) Blaðsíða 7
(10) Blaðsíða 8
(11) Blaðsíða 9
(12) Blaðsíða 10
(13) Blaðsíða 11
(14) Blaðsíða 12
(15) Blaðsíða 13
(16) Blaðsíða 14
(17) Blaðsíða 15
(18) Blaðsíða 16
(19) Kápa
(20) Kápa
(21) Kvarði
(22) Litaspjald